Last updated 25-12 11:55: The other albums of 2022 added

2022 has been a great year for music for me personally. I’ve discovered a lot of great new artists, bands and albums. I’ve gotten into new genres and went to a lot of concerts (50 acts!) too. There was a lot of metal, but it’s also the year where I really started digging into the endless catalogue of music by John Zorn. Where I started listening to Dutch artists like S10 and Froukje and where I’ve buried my head deep into death-metal and got kind of bored with most black-metal.

How did I create my top 10 of favorite albums? First I made a long list of about 70 albums that I really liked this year. I went through everything I saved in Apple Music, all the stuff I bought on Bandcamp and physical formats like vinyl. Then I sorted everything by hand. Went through the list multiple times. Listened to albums, reordered the list and did this for about a week. In the end I ended up with the list below. Is it my final list? Right now it is, but on different days, with different moods, the order might still change somewhat 🤷.

The 10 best albums of 2022

The other albums of 2022

11. High Castle Teleorkestra - The Egg That Never Opened
    • The new band from the musicians behind Estradasphere, Mr. Bungle, Secret Chiefs 3 and Farmers Market.
12. Charlotte Wessels - Tales from Six Feet Under Vol. II
    • I’m so impressed by the quality of songs Charlotte releases every month, for two years in a row already.
13. S10 - Ik Besta Voor Altijd Zolang Jij Aan Mij Denkt
    • Probably the first and last time I feature a Eurovision songfestival candidate in my end of year list. File S10 with Froukje and Eefje under my favorite Dutch artists singing in Dutch.
14. Orville Peck - Bronco
    • Orville’s Elvis sounding voice might sound a little gimmicky in the beginning, but all songs on Bronco are of the highest quality here.
15. Besvärjelsen - Atlas
    • Swedish stoner meets grunge meets occult rock. Strong vocals and songs. You might have missed this one.
16. Mother of Graves - Where the Shadows Adorn
    • This is the album for you if you miss Katatonia’s Brave Murder Day sound.
17. Terzij de Horde - In One Of These, I Am Your Enemy
    • This grew a lot on me in the last few days. The two very long songs might look a little intimidating, but this is not your cookiecutter atmospheric black-metal with boring 15 minutes songs. Not at all!
18. Faceless Burial - At the Foothills of Deliration
    • This technical old-school death-metal goes in a lot of directions. Not an easy listen, but highly rewarding.
19. An Abstract Illusion - Woe
    • Perhaps this one needs to grow a little more. The progressive death-metal here is great and has the potential to move up some places.
20. Autonoesis - Moon of Foul Magics
    • A very impressive blend of black/thrash is what these guys are playing.
21. Imperial Triumphant - Spirit of Ecstasy
22. Zola Jesus - Arkhon
23. Negative Plane - The Pact
24. tricot - 不出来 (Fudeki)
25. Misþyrming - Með hamri
26. Reeking Aura - Blood and Bonemeal
27. Oceans of Slumber - Starlight And Ash
28. Holy Fawn - Dimensional Bleed
29. Amorphis - Halo
30. Psychonaut - Violate Consensus Reality
31. The Callous Daoboys - Celebrity Therapist
32. Obsidious - Iconic
33. Everything Everything - Raw Data Feel
34. Black Lung - Dark Waves
35. Wilderun - Epigone
36. Sylvaine - Noire
37. Cult of Luna - The Long Road North
38. Black Map - Melodoria
39. The Halo Effect - Days of the Lost
40. In Aphelion - Moribund
    • Lot’s of shredding, solo’s and awesome guitar playing on this impressive and melodic black/death metal album with some thrash/black ‘n roll influences.
41. The Gathering - Beautiful Distortion
42. Cloud Rat - Threshold
43. Druids - Shadow Work
44. Hath - All That Was Promised
45. Aeternam - Heir of the Rising Sun
46. Vorbid - A Swansong By The Edge of Mandala
47. thoughtcrimes - Altered Pasts
48. Altars - Ascetic Reflection
    • Dissonant death-metal from Australia, different from Ulcerate. Taking this sound somewhere else.
49. Mizmor & Thou - _Myopia
50. Verberis - Adumbration of the Veiled Logos
51. Ghost - Impera
52. Kelly Lee Owens - LP8
53. Nils Frahm - Music For Animals
54. Devil Master - Ecstasies of Never Ending Night
    • A successful combination of Black-metal, deathrock and punk. Between this and Negative Plane you have heard the best of this genre in 2022.
55. Moon Tooth - Phototroph
56. Immolation - Acts of God
57. Katharos XIII - Chthonian Transmissions
    • Doom-metal with saxophone and ethereal vocals. It’s slow and moody and feels a little long sometimes, but pretty good still.

Echt schrijven komt er de laatste tijd niet echt van. Laten we zeggen dat het vakantie is en ik weinig inspiratie had om te schrijven. In plaats van elke week een terugblik te moeten verzinnen, probeer ik het nu eens maandelijks. Juli was twee weken werken en twee weken vakantie, waarvan 1 week thuis en de ander week bezochten we met het gezin twee vakantieparken in Nederland.

Tijdens de eerste week vakantie heb ik me eens verdiept in het aanschaffen van een nieuwe E.V. We zijn op zich nog steeds tevreden met onze Nissan Leaf, maar de private lease loopt volgend jaar af en we willen graag meer bereik dan 250 kilometer. Ik heb enkele opties op een rijtje gezet. Ik moet wel bekennen dat de prijzen vergeleken met wat we nu betalen aardig zijn gestegen. De Kia EV6 en Hyundai Ioniq 5 zijn helaas nog onbereikbaar. Hopelijk is de Hyundai Kona Electric wel (op tijd) te bemachtigen. Komende maand, maar eens wat knopen doorhakken.

Boeken gelezen

• Het Alles (The Every) door Dave Eggers. Ik kan me herinneren dat ik jaren geleden The Circle goed vond, dus dat ik daarom aan Het Alles was begonnen. Ik vond dit boek eerlijk gezegd niet zo heel sterk. Ik snap de kritiek op de grote Silicon Valley bedrijven snap m.b.t. “Surveillance Capitalism” en hoe we hier als maatschappij mee omgaan, vond ik het er in dit boek heel dik bovenop liggen. Misschien was dat de bedoeling van de heer Eggers, maar Het Alles kwam op me over als een satire. Daarnaast vond ik enkele passages nogal onrealistisch overkomen en is het verhaal relatief simpel, maar behoorlijk langdradig, met veel eendimensionale karakters. Ik had er helaas meer van verwacht.

Games gespeeld

• Monster Hunter Rise op de Switch. Ik heb me jaren geleden goed vermaakt met Monster Hunter World op de PS4, dus toen het weer begon te kriebelen besloot ik om Rise op te pakken. Zoals elk nieuw Monster Hunter deel is de game weer iets gestroomlijnder dan de vorige. Deze was voor mijn gevoel ook een stuk makkelijker. Ik ben nog niet ver genoeg om de kortgeleden uitgebrachte uitbreiding te spelen. Maar Monster Hunter Rise: Sunbreak lijkt mee een gave update, die de moeilijkheidsgraad een stukje opschroeft.
• Fall Guys op de PlayStation 4 en 5. Omdat mijn zoontje door Fall Guys te spelen nieuwe spullen in Fortnite kon vrijspelen besloot ik om hem te helpen. Bovendien omdat Fall Guys voor een gratis game eigenlijk best leuk is.

Muziek geluisterd

• Wormrot - Hiss. Niet de makkelijkst luisterbare muziek en waarschijnlijk het eerste grindcore album die ik goed vind. Maar wat een vet album. Korte intense songs, maar ook relatief kalmere momenten waar de band experimenteert met invloeden van buitenaf.
• black midi - Hellfire. Dit is het derde album van black midi en die gaat door waar het vorige album was gebleven. Stel je voor hoe King Crimson zou klinken als ze in dit decennium waren begonnen, dat is hoe ik me black midi voorstel. Net zo intens als Wormrot, alleen minder rauw op je dak.
• Turnstile - Glow On. De afgelopen maand heb ik ook veel oude 90’s en 00’s post-hardcore ontdekt en geluisterd. Turnstile speelt echter moderne post-hardcore en doet dat met verve. Turnstile doet met Glow On misschien niet iets nieuws, maar weet een perfecte combinatie tussen post-hardcore, punk en pop te presenteren. Met goede songs!

Series en films gezien

• Barry, seizoen 3. Barry is een huurmoordenaar, maar ontwikkelt zich in positieve zin nadat hij zich bij een toneelgezelschap aansluit. Dit derde seizoen is een stuk donkerder en lijkt ook het einde van de serie te zijn. Wat mij betreft, eindigt Barry hiermee dan ook op een hoogtepunt en wordt het niet verder uitgemolken. Omdat elke aflevering 30 minuten duurt, is de serie voorbij dat je het doorhebt. Het kijken waard!
• The Terminal List, seizoen 1 op Prime Video. Deze actie serie met Chris Pratt, over een militair die een complot achter de moord op zijn eenheid ontdekt, begon veelbelovend, maar ik merkte dat ik me in de loop van de afleveringen begon te vervelen. Ik ben nu bij aflevering acht, maar ik twijfel of ik door zal gaan. Misschien alleen leuk voor de echte Chris Pratt fans.
• Men. Een prachtig gefilmde moderne horror film. Niet echt eng, maar wel spannend. Vooral in het begin als je nog niet weet wat er allemaal aan de hand is. Jessie Buckley speelt zoals altijd erg goed, maar de karakters zijn wel een beetje eendimensionaal.

Een relatief rustige week waarbij het hoogtepunt een concert was in het prachtige Philharmonie in Haarlem. De Amerikaanse hardcore band Converge bundelde onlangs zijn krachten met Chelsea Wolfe, Ben Chisholm (de muzikale partner van Chelsea Wolfe) en Stephen Brodsky (Cave In) en bracht vorig jaar het uitermate goede album Bloodmoon: I uit, die ze afgelopen donderdag live uitvoerden.

Het was wel een beetje raar dat er alleen zitplaatsen waren en we dus naar een relatief luidruchtige band moesten luisteren vanaf het comfort van een schouwburg stoel. Het geluid bij Converge was de eerste twee nummers niet helemaal lekker, waarbij sommige zang niet goed naar voren kwam. Dat werd gelukkig snel opgelost. Vreemd, want voorprogramma Hexvessel (Finland) had een uitermate goed geluid. Meestal is dat andersom. Maar ook die waren lekker op dreef. Ik denk niet dat ik ze eerder in betere vorm heb meegemaakt. Al met al twee shows die ik niet had willen missen.

Ik heb een aantal ideeën voor artikelen die ik wat verder uit wil werken. Maar ik twijfel een beetje wat ik verder precies zal posten hier. Moet ik elke zucht en scheet die ik online plaats ook hier publiceren d.m.v. koppelingen met Mastodon en/of Webmentions? Of op een vast tijdstip elke week minimaal een update? Laat ik deze week de update eens proberen.

Gezin

Jack, onze pup van 10 weken is ondertussen voor de tweede keer naar de puppy cursus gegaan. Hij is de grootste pup van de cursus en voor niemand bang. Luisteren gaat al iets beter, maar daar moet nog wel een hele hoop gebeuren voordat we zeker weten dat hij ook echt luistert als we hem buiten los laten. Hij is echt al onderdeel van het gezin en dat is heel leuk om te zien.

Werk

Deze week mocht ik, bij wijze van uitzondering, in AngularJS duiken. Dit is de voorloper van het huidige Angular en wordt binnen onze web applicatie nog op een behoorlijk aantal plekken gebruikt. De bedoeling is dat het allemaal gemoderniseerd gaat worden, maar de plek waar ik iets moest aanpassen is nog niet aan de beurt. De opdracht was om met AngularJS bepaalde content op de pagina te tonen die met een parameter in de URL (?filter) werd getriggered. Wat ik heb geleerd is dat ik met $locationProvider.html5Mode() = true de pagina history kan vervangen als ik de parameter opschoon uit de URL. Wel eerst even configureren dat html5Mode niet standaard alle links overschrijft (rewriteLinks: false), want dan werken de links op de pagina zelf niet meer.

Naast bovenstaande ben ik weer eens naar kantoor gegaan, omdat we een borrel en strategie update hadden. Fijn om iedereen weer eens te zien, maar wel vermoeid de volgende dag na de vele conversaties.

Muziek

Porcupine Tree - Closure / Continuation

Ik dacht dat het wel klaar was met Porcupine Tree, maar dertien jaar na hun laatste album is daar eindelijk de opvolger. Het is de vraag of dit het laatste album is, of een doorstart van de band. Wat mij betreft gaan ze gewoon lekker door. Dit album bevat qua sound weinig verassingen, maar bevat wel een paar sterke songs. Mocht het wél de laatste zijn, dan is het in ieder geval een sterk album om de carrière mee te eindigen.

Zola Jesus - Arkhon

Zola Jesus' nieuwe album verschijnt vijf jaar na haar meest succesvolle album Okovi. Voor Arkhon is ze een samenwerking aangegaan met producer Randall Dunn. Wat mij betreft is die samenwerking geslaagd, want het album is erg goed en was zeker het (lange) wachten waard. Zola maakt donkere, emotionele en prachtig gezongen (deels) elektronische pop muziek en is zeker het luisteren waard.

Video games

Ik had de afgelopen week na lange tijd weer eens zin om games te spelen. Ik gebruikte deze week voornamelijk mijn Switch OLED in portable modus.

Teenage Mutant Ninja Turtles: Shredder’s Revenge

Vroeger heb ik vaak Turtles In Time op mijn Super Nintendo gespeeld. Shredder’s Revenge is het vervolg waarvan je niet had verwacht dat deze zou komen. De game is een klassieke beat ’m up in retrostijl, maar met een modern jasje en misschien nog wel beter dan het origineel.

Olli Olli World

Ik neig de laatste tijd steeds meer richting arcade games. Games waar het verhaal niet per se heel belangrijk is, maar waarbij je even kort kan spelen en toch een gevoel hebt dat je het beter doet dan de vorige week. Olli Olli World is een soort van 2D skateboard parcours game, waarbij je verschillende banen op je skateboard moet trotseren en highscores en challenges kan halen. De game is heel stijlvol en heel lastig om neer te leggen als je eenmaal bezig bent.

TV

For All Mankind

Ik ben gestart met het derde seizoen. De serie toont een alternatieve geschiedenis aan de hand van de vraag: “wat als de Russen als eerste op de maan waren geland?”. Dit seizoen draait het om wie er als eerste op Mars zal landen en speelt zich in de jaren ‘90 af. Ietwat onrealistisch doet er dit seizoen ook een soort van Space X-achtig bedrijf mee in de race naar Mars. Voor de jaren ‘90 vond ik hun kantoor qua inrichting iets te veel neigen naar de moderne start-up kantoortuinen van tegenwoordig. Maar verder is het wederom weer erg goed.

De gewoonte om een post te schrijven voor deze website zit er helaas nog niet in. Daar moet ik iets aan gaan doen. Vanaf vandaag zal ik elke zaterdag een bericht publiceren.

Ik heb net in Logseq een ‘todo’ gecreëerd die elke zaterdag wordt herhaald en die ik dus elke zaterdag in de journal van die dag zal zien. Ik ben benieuwd of het genoeg is en een stok achter de deur om er van blogs schrijven een gewoonte van te maken.

Vooralsnog heb ik de afgelopen week getracht om Logseq te integreren met mijn dagelijkse (work)flow. Omdat je helemaal vrij word gelaten in het gebruik is het nog een kwestie van uitproberen en aanvoelen wat prettig is. Wie weet besteed ik in de toekomst uitgebreider aandacht aan de structuur die ik op dat moment gebruik. Ik kan Logseq in ieder geval aanraden aan iedereen die zijn ideeën, taken, notities en dergelijke wilt documenteren en met elkaar verbinden.

I used Logseq at work today for my notes and todo’s. I had some issues with iCloud syncing though. Not sure what happened, but at some point my daily journal note was set to September the 6th (06-09-2022) on macOS and empty for today (09-06-2022) on iOS. I guess somewhere down the line it used the US date notation, while I’m actually using the regular notation. Might be a simple beta issue on the Logseq side, but why does the US still use their own date notation, while the rest of the world doesn’t? It’s as silly and confusing as using feet and pints for measurements.

Het afgelopen weekend las ik ergens een artikel over de PARA (Projects, Area, Research, Archive) methodiek in combinatie met verschillende notitie apps. PARA is een universeel systeem om digitale informatie te structureren. Het interesseerde mij omdat ik over het algemeen niet echt een vaste structuur heb en daar toch wel verandering in wil brengen. Projecten zijn, buiten het werk om waar we met Jira werken, hoogstens todo lijstjes die zijn af te vinken en notities dwarrelen tussen verschillende apps rond (Apple notities, Joplin).

Dat kan beter en ik kijk met een jaloerse blik naar alle slimme dames en heren op Youtube die super doordachte systemen aan hun kijkers presenteren. Eerlijk, sommige van die systemen zijn soms zo complex dat ik er bij voorbaat al geen zin meer in heb. PARA is in de basis relatief simpel, echter kan je het met apps zoals Notion of Obsidian onnoemlijk complex maken. Dat is misschien ook de reden waarom de progressie de afgelopen dagen niet enorm vlot verliep.

Dan denk je een plan te hebben, maar dan kom je toch nog iets anders op je pad tegen die de boel weer omgooit. Gisteravond liep ik namelijk tegen de notitie app Logseq op, die het net weer anders doet dan een Notion of Obsidian. Voor mijn gevoel ligt deze app veel meer in lijn met hoe ik over het algemeen notities schrijf. Door namelijk de notities (met Markdown) in bulletpoints onder te verdelen. Voor Logseq is dit kern van de applicatie en het principe van waaruit de hele app is gebouwd.

De makers noemen de app dan ook wel een ‘networked outliner’ en de bullets worden ‘blocks’ genoemd. Deze ‘blocks’ kunnen worden gekoppeld, hergebruikt, opnieuw worden geremixt en herschreven, waarmee het de bedoeling is een structuur te creëren waarmee er in de loop der tijd nieuwe inzichten en ideeën op worden gedaan. Soms noemt met dit een ‘second brain’. Wat ook veel tijdens studies van pas komt. Daarnaast is Logseq (net als Obsidian) privacy-first gebouwd en is het mogelijk om via iCloud te syncen en de app op iOS, iPadOS en macOS te gebruiken.

Wat heeft Logseq dan met PARA te maken? Op zichzelf niet veel, maar het is volgens mij wel mogelijk om deze methode toe te passen binnen het framework van Logseq. Ik weet niet of het echt voor mij zal werken, maar daar zal ik de komende tijd wel achter komen. Maar eerst zal ik de gewoonte moeten creëren om op de Logseq manier, d.m.v. dagelijkse journals, notities te schrijven. De start is al veelbelovend, want dit artikel heb ik grotendeels binnen Logseq geschreven (wel copy/paste naar het Markdown bestand binnen mijn website repo).

Interesting article from Bramus where he covers in detail the different ways to enable toggling dark/light modes, but also pleads for a native browser feature. I agree with him here. Most browsers already have this feature build into their devtools, enabling this in the regular UI should be relatively easy, right?

Something I learned today: nowadays it’s relatively easy to generate a UUID (Universally Unique Identifier) in JavaScript with the global crypto property in the Web API.

By calling crypto.randomUUID() you’ll generate a string containing a randomly generated, 36 character long v4 UUID that can be used in multiple different contexts.

Personally I’ve used UUID’s for components in a design system where I needed a uniquely labelled ID attribute on a HTML element for accessibility reasons. For instance label elements referring to inputs, but also aria-describedby to establish a relationship between elements or groups and the text that describes them.

Browser support is promising (78,98% as of writing this). But if you need to support older browsers then I suggest to use the node UUID package for now.

I don’t know what caused the fact that we have two multiverse movies in theatres at the same time. Coincidentally both tell a story about a mother’s relationship with her family. Everything Everywhere All At Once is my favourite though¹. It takes the multiverse concept to the next level, while it also tells a very human story. Doctor Strange is nice, albeit a bit more formulaic. Still one of the better Marvel movies. Everything Everywhere is super creative, crazy fun and comes highly recommended.

De nieuwe Everything Everything LP had ik even gemist vorige week. Je moet van de zanger zijn falsetto houden, maar Raw Data Feel klinkt weer lekker. Deze keer zoekt de groep het meer in de elektronische hoek, waarbij ze volgens eigen zeggen hebben geëxperimenteerd met generatieve songteksten, titels en artwork.

I’m kind of bummed out by the findings of privacy researcher Zach Edwards, who found out DuckDuckGo’s ‘privacy friendly’ browsers whitelists trackers from advertising partner Microsoft. Sure, when something is free, you are the product. But that’s usually scribbled somewhere in the privacy policy. This feels like DuckDuckGo pretty much lies about the privacy features of its products.

Usually I don’t really care for country music, but Orville Peck recently surprised me with his new album Bronco. It’s not your typical country. I hear rock, gothic and pop influences. The excellent songwriting is really the highlight here. Almost all of the songs are good to great. Catchy, layered with a clear production. This is album of the year material.